fala o silencio

Falar

pronunciar um pode, quizá um oxalá,

sonhar com aquela tarde do solsticio de outono,

pensar em como nacem as ideas sobre nós,

pensar que pensamos que podemos ser,

musitar algo que o tempo e o vento nom se levem,

aterrecer, desexar, querer, recriminar, oscilar como um péndulo.

O destino está marcado dim, a noite si se define facilmente.

Oubeam os lobos ao lonxe e eu oio os ecos do pasado dentro de mim.

O silencio fala ao meu redor, estoupa e oio o cantar do paxaro que anuncia o amencer.

Miro polo cuarto e véxote como se estiveses no teu lugar de sempre.

About osomdaalma

Carlos Garcia, da Galiza e de muitas coisas: Pessoa sendeirismo ler xadrez política desporte Galiza A lusofonia O Cinema
Esta entrada foi publicada en Uncategorized. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s