Sombra

O meu corazóm habita o olvido, a soidade e a incomprensióm. Si o idealista e tenro foi apaleado e olvidado como se nada sucedese. A dor pasou por todos os estados tópicos e comúns. O mais fácil é ter carraxe ou coiraza eterna. O mais difícil é volver a amar com devocióm:

Emocionarse nada mais oirte na porta, correr cara aos teus sonhos e atencións, desexarte mais que a mim mesmo, contarche ansioso a distancia que vexo nese amencer desde o noso miradoiro, inventar mil detalhes para ti, nós. Odiar ás agulhas do reloxo por nom termos até o fim. Nós.

Advertisements

About osomdaalma

Carlos Garcia, da Galiza e de muitas coisas: Pessoa sendeirismo ler xadrez política desporte Galiza A lusofonia O Cinema
Esta entrada foi publicada en Uncategorized. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s